Κρυπτοέλληνες...



του Γιάννη Λαζάρου


Πριν καμιά πενηνταριά χρόνια προτάθηκε σε μια γερόντισσα πρόσφυγα να αγοράσει ένα ακίνητο στον τόπο που την έριξαν να ζήσει μετά την γενοκτονία στον Πόντο. Η απάντηση ήταν αφοπλιστική: «Όχι παιδί μου γιατί ο πρόσφυγας είναι πάντα πρόσφυγας και από εδώ θα μας διώξουν κάποια στιγμή».

Κάθε φορά που ακούω και βλέπω τα ρεπορτάζ της πουλημένης δημοσιογραφίας για την «μετανάστευση» των Ελλήνων αυτούς τους καιρούς στ’ αυτιά μου έχω την φωνή της γερόντισσας, διότι σήμερα δημιουργούν ακριβώς με την ίδια ψυχολογία πρόσφυγες που θα αισθάνονται ξένοι παντού χωρίς την δυνατότητα να κάνουν πράξη τον νόστο για την εστία τους. 
Οι Έλληνες δεν αναγκάζονται να γίνουν εξωτερικοί μετανάστες αλλά πρόσφυγες. Διότι ακόμη και στο βικιλεξικό η ερμηνεία για τον πρόσφυγα είναι: «Αυτός που αναγκάζεται ή εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρίδα του ή τον τόπο της μόνιμης κατοικίας του και να καταφύγει σε μια ξένη χώρα».

Ο Έλληνας πολλές χιλιάδες χρόνια έχει στο κύτταρό του την ξενιτειά για διαφορετικούς λόγους στην εκάστοτε ιστορική περίοδο. Πάντα όμως ήταν μετανάστης. Πρόσφυγες ήταν οι Έλληνες που αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τον Πόντο και άλλες περιοχές διασκορπισμένοι στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Σήμερα οι διώκτες των Ελλήνων από την πατρογονική εστία τους είναι οι κατακτητές και οι εντόπιοι εκτελεστές που φέρουν στην ταυτότητα την Ελληνική ιθαγένεια. Είναι τα προγράμματα των κατακτητών που αντικατέστησαν την χαντζάρα των Τσετών με τον πλειστηριασμό της γης ακόμη κι αν δεν τους χρωστάς τίποτε. Γιατί στην πραγματικότητα δεν χρωστάς τίποτε και σε κανέναν. 
 
Εκείνο που πρέπει να προκαλεί ένα πικρό μειδίαμα στον καθέναν από εμάς είναι πως ο διώκτης σου δεν είναι ένας Κεμάλ ή κάποιος άλλος που πολέμησε και έκανε ότι έκανε για τα συμφέροντα της δικής του πατρίδας, αλλά ανθρωπάρια που κόλλησαν στο πέτο την ταμπελίτσα ενός κομματοτροφείου όπως κι αν λέγεται. Διότι ακόμη και οι δήθεν απέναντι από τους κανονικούς προσκυνημένους, με την παθητική αντιπολίτευση τον ίδιο σκοπό εξυπηρετούν. Για τίνος συμφέροντα λοιπόν μας κάνουν πρόσφυγες σήμερα; Πως ξαφνικά οι διαφορετικές ιδεολογίες έγιναν μία και κυνηγούν ανελέητα ακόμη και τα όνειρά μας; Τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να δούμε, πως ένας νόμιμος κατά την δημοκτατορία τους Κεμάλ τύπου Κουβέλη, σκοτώνει; 
 
Τα ονόματα δεν έχουν καμία σημασία διότι όποιο και να βάλεις από τους αρχηγούς μέχρι τον τελευταίο παλαμακιστή το ίδιο έγκλημα επιτελούν. Η δακρύβρεχτη παρουσίαση της δήθεν μετανάστευσης από τους εξωνημένους δημοσιογράφους πρέπει να λάβει τέλος. 
Οι Έλληνες που φεύγουν αυτή την περίοδο είναι πρόσφυγες. Ο εκτελεστής μας είναι νόμιμος και σε μας απαγορεύεται να αντισταθούμε στην νέα γενοκτονία με οιονδήποτε τρόπο, γιατί αυτόματα γινόμαστε εχθροί της Δημοκρατίας τους. Δεν πιστεύουμε πως ακόμη και ο πιο φανατικός υποστηρικτής αυτών των δολοφόνων θα ονειρεύτηκε αυτή την Δημοκρατία. 
 
Βέβαια τα μίσθαρνα υποζύγια που μεταλλάχτηκαν σε γερμανοτσολιάδες όλα καλά και δημοκρατικά τα βλέπουν κάνοντας την αντίσταση απέναντι σε εντόπιους και ξένους κατακτητές αδύνατη. Ο ρόλος τους στο νέο κύμα προσφυγιάς των Ελλήνων είναι καταλυτικός. 
Η εκκαθάριση που επιχειρούν αναγκάζοντας μέσω προσφυγιάς μερίδα του λαού να εγκαταλείψει την πατρίδα, θα οδηγήσει τελικά σε μια κατάσταση όπου λαός θα νοείται ο υποτακτικός που δέχεται τα πάντα από τον εξουσιαστή. Αυτός βέβαια δεν θα είναι λαός αλλά ορδές δειλών που από ψηφοφόροι έχουν μεταλλαχτεί σε μισθοφόρους. 
 
Θα ζουν όπως έως σήμερα χωρίς ιδανικά αλλά με μοναδικό σκοπό την εκτόπιση όλων όσων δεν θεωρούν νόμιμη την ξενόδουλη κυβέρνηση και τους θανατηφόρους νόμους της. Εξ’ αιτίας των συνθηκών θα έχουμε δυο κατηγορίες πραγματικών Ελλήνων: 
 
Αυτούς που θα ακολουθήσουν τους δρόμους της προσφυγιάς και αυτούς που πεισματικά θα παραμείνουν στα πάτρια εδάφη ζώντας ως κρυπτοέλληνες. 
 
Τα σκουληκιασμένα χρόνια της σκλαβιάς που οι κατακτητές με τους εντόπιους μισθοφόρους θα πανηγυρίζουν την νίκη τους επί των «συνωστισμένων» που εκτόπισαν από την πατρίδα, η Ελλάδα θα μετριέται από τον νόστο των προσφύγων και από το βάρος του κεφαλιού του κάθε νεογενίτσαρου μισθοφόρου στα χέρια των πεισματάρηδων Κρυπτοελλήνων. 


«ο σιωπών δοκεί συναινείν»


"Μην επιτρέψετε να σας εξανδραποδίσουν. Διατηρήστε, μέσα στους ζοφερούς και άρρωστους καιρούς, άγρυπνη και ανυπόταχτη τη σκέψη σας, περιφρουρήστε την άγια υγεία και ρωμαλεότητα της ψυχής σας, κρατήστε στητό και αγέρωχο το ωραίο ανάστημά σας. Και αν η Εξουσία, που την συμφέρει να έχει παθητικούς και πολιτικά αδιάφορους υπηκόους, σας πει ότι, έτσι κάνοντας, δεν είστε φρόνιμοι και νομοταγείς πολίτες, αποδείξτε της ότι καλός πολίτης είναι μόνον ο ελεύθερος πολίτης, ο συνειδητός, ενεργός και υπεύθυνος πολίτης. Και θυμίστε της ότι ο Περικλής είχε πει στον «Επιτάφιο»: όποιος αδιαφορεί για τα πολιτικά πράγματα του τόπου του είναι, όχι Φιλήσυχος, αλλ’ άχρηστος, «αχρείος» πολίτης. Και μη ξεχνάτε, στις σημερινές δύσκολες για την Πατρίδα μας και το Λαό μας περιστάσεις, τα λόγια του ποιητή – και θέλω μ’ αυτά να σας αποχαιρετήσω:
«Όσοι το χάλκεον χέρι // βαρύ του φόβου αισθάνονται, // ζυγόν δουλείας ας έχωσι· // Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία»

1968,Αριστόβουλος Μάνεσης, 
Νομικός,καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου. 

Πηγή

Οι Λογοτέχνες και ο Προφήτης...




"Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία..."

Αυτό βεβαιώνουν άλλωστε τόσο οι  δημοσκοπικές  έρευνες οι οποίες καταγράφουν την δυσαρέσκεια των πολιτών,  όσο και τα αλλεπάλληλα κρούσματα έπαρσης και  πανικού από τα οποία καταλαμβάνονται οι διοικούντες.

Σε  αίθουσα του Κοινοβουλίου ρίπτονται με την μορφή  φειγ-βολάν  αποσπάσματα βραβευμένου λογοτέχνη  τα οποία γίνονται δεκτά εν μέσω  χειροκροτημάτων και επευφημιών  από αυτούς που μέχρι χθες διαφήμιζαν ως μοναδική λύση αυτά που σήμερα κάνουν  πράξη αυτοί που τότε τους κατηγορούσαν.
 
Λίγες  μόνο ώρες αργότερα, κατέβηκαν στους  δρόμους  οι  συνταξιούχοι  –sic  τα τιμημένα γηρατειά-  με σκοπό να διαμαρτυρηθούν μπροστά  από το Μέγαρο Μαξίμου για τις νέες περικοπές των συντάξεων τους, και   αντί  μιας συνάντησης τους  με τον  κ. Πρωθυπουργό, συναντήθηκαν με τις ασπίδες και τα χημικά των ΜΑΤ (ρε,  τι μου θυμίζει). Ντροπή τόσο για τον αρμόδιο υπουργό όσο και για τους συγκεκριμένους αστυνομικούς που δεν αντιλαμβάνονται ότι στην ουσία στρέφονται εναντίον των πατεράδων και των μανάδων τους.  O  tempora o mores. 

“…και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Ουκ ολίγοι δε, είναι αυτοί που φροντίζουν και αδημονούν για την ώρα  που το χέρι του  κριτή  λαού  θα γράψει με την ψήφο του : Μενέ Μενέ,Θεκέλ, Ουφαρσίν *.



*έκφραση που αναφέρεται στα ιερά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης και συγκεκριμένα  στο κεφ. Ε του προφήτου Δανιήλ. Περισσότερα  ΕΔΩ 
 

Μηδέν άγαν - Δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο. Τα πάντα είναι είτε δοκιμασία, είτε τιμωρία, είτε ανταμοιβή, είτε προνοητικότητα - Γνώθι σαυτόν - Η επιστήμη χωρίς τη θρησκεία είναι κουτσή. Η θρησκεία χωρίς την επιστήμη είναι τυφλή - Μόνο οι πιο σοφοί και οι πιο ηλίθιοι δεν αλλάζουν γνώμη- Τα πάντα ρει.